از طرف : امید.س

برای نسل امروز...

        بیست سال گفتی ازآوارگی توپ وترکش و طیاره               

    این بود سهم من از یه دنیا خاطره   ؟                        

تاآمدیم بگیم گفتی دردیه چاره نداره

  تو که همش گفتی از سوال وغلط املا

  میشه بگی چی بگم آخه من تو زنگ انشاء؟

یادمه پدربزرگ گفت چه دوره ای بود اون قدیما  

    توواسه من نگفتی رویا ویه حرف با مسما

برام میگی قصه گلای شب بو   

   چرا فقط آخرش خوب اولشو بگو

      چی داری بگی ازبچه گیهام؟

  توبگی تنهام منم خوب تنهام

ما که نفهمیدیم  معنی وطن   

  چراباید فداشه بی خوداین بدن ؟

       کاش درک میکردی  معنی دوری

  تا که کم بگی تواز صبوری

کاش یادم میرفت علم واشاره

    نه آخربگم چاره نداره  

           کاش دستی ازدور میکشید سرم  

  نه! یه آشنا نیست دوروبرم

نه در غربت نه دروطن زیستیم 

   توبرام بگو که آخر کیستی

     نکردیم به آشنا نه به غریبه عادت

   تو یادم دادی هنوزیادت هست

ببخش !حرفی نزدم ازشب وشعروشراب 

  یابگم  داستان ازیک خواب ناب   

 

جسارت نشه به نسل دیروز یادگاری بود برای امروز...